193 Gallery is pleased to present the first gallery exhibition of Roxane Mbanga.Roxane Mbanga (b. 1996, Paris) is a multidisciplinary artist of Guadeloupean, Cameroonian, and French heritage. Her practice spans fashion, film, graphic design, photography, writing, and performance. As a storyteller, she gathers the narratives of women with plural identities, exploring the complexity of intersecting perspectives on their bodies across different geographies.
Since 2021, Mbanga has been developing NOIRES, an immersive project in which she reconstructs the rooms
of her imagined home within artistic spaces. Weaving together the threads of her Guadeloupean, Cameroonian, and Ivorian heritage, she integrates the stories collected during her travels across Africa and the Caribbean.
The first installations—The Balcony, The Street, The Living Room, and The Bathroom—have been shown at the Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam, the National Museum of Cameroon in Yaoundé, San Mei Gallery in London, Fondation H in Paris.
For her exhibition at 193 Gallery, Mbanga unveils two new immersive installations: The Dining Room and The Terrace. The Dining Room invites visitors to step into the echo of meals left unfinished: a table still inhabited by unseen presences, laughter stretched across memory, and the lingering resonance of past dinners. The Terrace, open and luminous, invites visitors to gather in a space inspired by Guadeloupean terraces. Here, we cross the threshold between inside and outside, where expectation meets encounter and traces of departures and absences come into view. These installations are activated by dinners that bring together Black women to share conversations on race, class, and their intersections with artistic practice. A varied cultural program—featuring readings, workshops, and interdisciplinary exchanges—extends this exploration and invites the public to engage
with these spaces.
Obodo describes his process as gestures of repairing wounds that history has left open and tying disparate parts together, both materially and symbolically. He believes that materials possess their own agency and capacity to speak, and by listening to his materials, Eva Obodo allows charcoal to narrate intertwined stories of exploitation, resilience, and hope.
193 Gallery has the pleasure to announce its third solo exhibition by Kenyan artist Thandiwe Muriu, whose work explores themes of identity, culture, and female empowerment. The exhibition Clouds Bring Blessings unveils a new body of work in which the artist opens a dialogue with her natural environment and affirms her ongoing commitment to exploring cultural heritage. For these portraits, Muriu produced her own textile patterns using the tie & dye technique. A short film, on view in the exhibition, captures this creative journey.
Bijzonder mooie expo met prachtige werken.
How should the child of a well-known artist develop their own artistic identity?
Onverwacht kwam ik langs de Hoop Galerie en ging even binnen. De meeste werken waren van duo Tchinezan, oftewel de Ivoriaanse tweelingbroers Tchinan en Ezan in de expo La Force du Nombre.
For several decades, Alison Saar has been drawing on historical archives, popular imagery and cultural traditions to explore the mechanisms of memory and the transmission of diasporic narratives. In “Sweet Life”, she looks at the history and representation of the sugar trade from the 17th to the 20th century, drawing on a variety of sources – illustrations in cookery and manners books, advertisements, etc. – that reveal the paradoxes of an industry that was both synonymous with refinement and rooted in the violence of slavery.
Deze tentoonstelling is een viering van de diversiteit van vrouwelijkheid. Thandiwe Muriu’s werk focust zich op portretten die elk een unieke expressie van vrouwelijke identiteit vastleggen – veerkrachtig, vreugdevol, onvolmaakt, en krachtig. Door middel van kleur, symboliek en verhalende elementen herinnert de serie ons eraan dat er niet één manier is om vrouw te zijn; elke stem, elk pad en elke schoonheid staat volledig in haar eigen waarheid.
Heel blij om eindelijk Saidou Dicko’s werken in het echt te zien. Met twee werken vertegenwoordigd.
Wax is an instantly recognizable textile that comes in a variety of brightly-coloured patterns. This fabric, generally seen as ‘African’, has stood the test of time and transcended borders. Over the past decade, its popularity in Western societies has soared. Whether in clothing, accessories or objects, wax is found increasingly in our homes and wardrobes. Yet few of us are aware of its unique history.
Met Neo Matloga’s collage art en andere jonge makers
My Oma is een tentoonstellingsproject dat zich richt op de figuur van de grootmoeder.
Als ik even binnenstap bij Kunstinstituut Melly, geeft de kassier aan dat ik even op de website moet kijken. En dan blijkt dat ik vergeten was dat er een expo van Pris Roos in Rotterdam is. Jaiks. En wel in Tent, het platform voor hedendaagse kunst in de Witte de Withstraat. Het zijn mixed-media installaties met portretten van negen individuen. De geportretteerden ontvouwen hun gelaagde reis door middel van gesprekken met de kunstenaar, vastgelegd in audiofragmenten. Met de solotentoonstelling ‘what it is, what it means and what i would like it to be’ creëert Roos een ruimte waarin je je eigen familiegevoel kunt onderzoeken en je thuis kunt voelen.
Kunsthal KAdE biedt voor de tweede keer in een paar jaar tijd uitgebreid een podium aan de opkomende generatie Afrikaanse kunstenaars. Van Benin tot Zuid-Afrika, jonge artiesten die kleurrijke werken (hence the name, supernova) neerzetten en de stereotype verwachtingen rond Afrikaanse kunst onderuit schoffelen. Deze expositie stond al een tijdje op mijn to-do-lijstje. Vanuit het crëeren van verbinding in mijn organisatie bezochten we deze expositie met een aantal collega’s. Een collega van de sectie kunst en cultuur bood ons een blik in hoe leraren leerlingen kunnen stimuleren te kijken naar de wereld om zich heen, aan de hand van kunst waarin zij zichzelf mogelijk herkennen. Erg interessant, en voor de expositie eindigt, wil ik er zeker nog een keer langs.