40 Different Narratives. Reza Doust – The Fire Station, Doha, Qatar

Iraans-Canadese kunstenaar Reza Doust exposeert in één van de expositieruimte bij The Fire Station in Doha. In de expo 40 Different Narratives geeft hij zijn interpretatie op de werken van Mirza Ali, een kunstenaar uit de 16e eeuwse Safawiedische Gouden Eeuw. Het resultaat is een collage van elementen die samen een soort droombeeld vormen. De artiest was op het moment van mijn bezoek in de studio aan het werk. Interessant om te zien.

Spectrosynthesis II – Exposure of Tolerance: LGBTQ in Southeast Asia – Bangkok Art & Culture Center (BACC), Bangkok, Thailand

Het BACC ligt in het hartje van de stad en is één groot cultureel centrum met diverse exposities over het 8 verdiepingen tellende moderne gebouw. De belangrijkste expositie op het moment dat ik bezoek gaat over LGBTQ-rechten in Zuid-Oost Azië. Dat is wereldwijd een onderwerp dat speelt. In deze expositie met name fotografie van verschillende Aziatische fotografen. Indringende werken die resoneren, als je de vertegenwoordiging van LGBTQ in de Thaise samenleving ziet. Verder zijn er nog diverse andere exposities die ook allemaal in meer of mindere mate rond hetzelfde thema spelen. Ben je in centraal Bangkok, dan is hier binnenlopen zeker de moeite waard. En de entree is ook nog eens gratis.

Vaste collectie – Museum of Contemporary Art (MOCA), Bangkok, Thailand

Het MOCA Bangkok stond hoog op mijn verlanglijstje. Het museum ligt 14 km uit het centrum van de stad en is met het OV moeizaam te bereiken. Dus nam ik een taxi en zelfs dat was een crime. Het museum is een geweldig gebouw, zowel van binnen als van buiten. De kunst daarentegen is… bijzonder! Het overgrote deel van de werken is surrealistisch, een combi tussen Dali en Jeroen Bosch. Het is interessant te zien hoe de kunst hier gedefinieerd wordt door de overheersende cultuur. Maar als ik eerlijk ben zijn de werken niet aan mij besteed.

Prince(sse)s des villes – Palais de Tokyo, Parijs, Frankrijk

Op mijn laatste dag in Parijs waag ik toch de trip naar het Palais de Tokyo, al vond ik tot nu toe de exposities in dit museum altijd dusdanig bizar of onbegrijpelijk dat ik er niet zoveel mee kan. Maar ik verwacht dat de expositie Prince(sse)s des Villes, waarin werken uit Dhaka, Teheran, Mexico, Manila, Lagos en meer getoond worden, anders is. Dat blijkt niet terecht. Op een paar werken na is het een bonte verzameling van werken die mij niet aanspreken of die ik niet begrijp. De werken die me wel aanspreken zijn de wat traditionelere, zoals deze schildering. Of een orka, waar allerlei zaken uit zijn lijf puilen.

Women of Japan / VOC Japan / Living Colours / Andy Warhol. Forever Young – Museum No Hero, Delden.

Mijn bezoekje aan Museum No Hero in Delden stelde ik twee dagen uit zodat ik ook de expositie Andy Warhol – Forever Young erbij mee kon pakken. Dat betekende vier exposities in één museum. Ik begin dus maar boven, waar vooral foto’s van fotografen Steve Schapiro, David McCabe, Billy Name e.a. hangen, aangevuld met vijf of zestal werken van Warhol, waaronder zeefdrukken van Marilyn Monroe, Beatrix en de Engelse koningin. Een kleine presentatie maar interessant.

Vervolgens beland ik bij VOC Japan – Nederland. Deze expo schets de geschiedenis van een tijdperk waar ik eigenlijk niets van weet. Het porselein komt van diverse bronnen (waaronder Landgoed Twickel) maar serviesgoed vind ik niet erg spannend. Dan hangen er nog wat willekeurige werken, waaronder een mooie Appel en een Leo Gestel die me aansprak. Net als de Chinese dames die er al vanaf het begin hangen.

Door dus naar Living Colours, een expo over de ongekende precisie van de Post-Painterly Abstraction, met twee strakke werken van Frank Stella, en Expressionistische Abstractie. Maar er staat ook een rode plexiglas wolf van Orlinski en een grote industriëel aandoende sculptuur van Louise Nevelson bijvoorbeeld.

En op de benedenverdieping is de expositie Women of Japan. Die is erg gevariëerd: er zijn een paar kimono’s, er hangen een paar interessante foto’s van westerse fotografen van Japanse vrouwen, er zijn verhalen opgetekend van Japanse vrouwen en er zijn mooie prenten over de rol van de Japanse vrouw. In deze sectie vallen eigenlijk het meest de seksinstructies op, waarop veelal het mannelijk geslacht buitenproportioneel is afgebeeld, om destijds de lachers op de hand te krijgen.

Zhang Dali. Body and soul – Museum Beelden aan Zee, Scheveningen

Het mooiste weer om langs een Nederlands strand te lopen, vind ik grauw en winderig weer. De zilte geur met ondertonen van vis en zeewier die je neus prikkelt. Maar als het miezert, is een korte pitstop in het Museum Beelden aan Zee in Scheveningen een welkome onderbreking. De expositie van Zhang Dali, Body and soul, is indrukwekkend. De witte, levensechte beelden van kleine Chinezen is indringend, net als de foto’s van Zhang Dali’s streetart activiteiten in verdwijnende hutongs. Aanvullend zijn de terrassen rondom het museum gevuld met een grote verscheidenheid aan sculpturen. Een mooi bezoekje. Waarom heb ik dat eigenlijk niet vaker gedaan?

Museum DKM – Duisburg, Duitsland

dkm-aiweiweiHet Museum DKM is een wat schizofreen museum: enerzijds zijn er de soms al eeuwenoude werken van de Oriënt tot het verre oosten. Anderzijds de moderne werken van Duitse kunstenaars. Althans, dat denk ik. In het museum zijn geen bordjes opgehangen en je kunt alleen aan de hand van een (ook nog verkeerd gevouwen) boekje door de zalen navigeren. Waardeloos, vond ik.
De expositie Ernst Hermanns und sechs Preisträger aus siebzig Jahren sprak me niet erg aan. Andere werken van bijvoorbeeld Song Dong, Hayato Goto, Richard Long en Erwin Wortelkamp waren best aardig. De zaal met drie werken van Ai Wei Wei was trouwens wel weer interessant: Drie foto’s waarop hij een vaas vasthoudt en vervolgens laat vallen. Een plank met allerlei pastelkleurige vazen en één enorme witte sculptuur in de vorm van een ei. Het werk van Blinky Palermo vond ik niet, and not for a lack of trying. Maar goed. Er waren daarnaast ook nog interessante beelden, foto’s en figuurtjes uit Gandhara (Afghanistan/Pakisten), Ayutthaya en Cambodja. Als je weinig tijd hebt, zou ik eerder de andere twee museum bezoeken maar mocht je een drie kwartier over hebben, dan is ‘t wel de moeite waard.

Tokyo-Paris Chefs-d’œuvre du Bridgestone Museum of Art, Collection Ishibashi Foundation – Musée de l’Orangerie, Parijs, Frankrijk

klee-islandAls ik research welke musea interessante exposities hebben in die 1,5 dag dat ik in Parijs ben, zie ik dat de Bridgestone-collectie die ik 2 jaar geleden net voor sluiting van het Bridgestone Museum of Art in Tokio zag, nu in Parijs is. Die mag ik dus niet overslaan. En alweer zijn de werken indrukwekkend. Je mag er niet fotograferen, dus moet ik uit mijn hoofd terughalen wat ik gezien heb: naast schitterende werken van Monet, Renoir, en Cézanne hangen er ook werken van Matisse, Picasso, Pollock (jeej!) en Shiraga. Maar ook Giacometti en een heel mooie Klee (Island, 1932). Een brede verzameling die me, net als twee jaar geleden, heel blij maakt! En als leuk extraatje mag je ook de waterlelie-collectie van de Orangerie nog in. En ook daar word ik gelukkig van! Een fantastisch bezoek!

Tokyo National Museum – Tokyo, Japan

tnma mijn mislukte poging om in Osaka het museum te bezoeken en niet het om de hoek liggende keramiekmuseum aan te doen was het tijd om wél Japanse kunst te gaan bewonderen. Het Tokyo National Museum ligt verspreid over een aantal bijzonder grote, klassieke Westerse gebouwen om een groot plein net naast het Ueno-koen (Ueno-park) en op loopafstand van mijn hotel. Het museum is dusdanig groot, dat wordt aangeraden om de expositie in de Honkan-ruimte te gaan bekijken omdat deze een overzicht van de Japanse geschiedenis biedt. Nu ben ik daar, na het bekijken van die expo, niet helemaal van overtuigd omdat ik niet echt een rode draad kon ontdekken, maar dat kan natuurlijk aan mij liggen. De expo biedt eeuwenoude beeldjes, harnassen, kimono’s, schilderijen (waaronder enkele (mooie) van Hiroshige), zwaarden, keramiek en kabuki-kostuums. Interessant, maar voor mij niet direct een schets van de Japanse geschiedenis. Daarvoor ontbrak achtergrond, inkadering.

Araki. Ojo Shashu. Photography for the Afterlife: Alluring Hell – FOAM, Amsterdam

arakiIn voorbereiding op mijn trip naar Japan (en omdat ik nog nooit in FOAM geweest was) heb ik de expo Araki. Ojo Shashu bezocht. Niet alleen belandde ik in drommen mensen met een kijk-mij-eens-vreselijk-hip-zijn-air, de expo was ook niet echt aan mij besteed. Sowieso heb ik vaak wat moeite de Aziatische (moderne) kunst te bevatten. De serie over Araki’s vrouw, van hun huwelijk tot en met haar overlijden in 1990 vond ik wel indrukwekkend, de overige foto’s (zoals bijvoorbeeld de wand met grotendeels alledaagse dingen én ontblote vrouwen waarvan sommige in bondage) gaven misschien een inkijkje in het hoofd van de fotograaf maar spraken mij helemaal niet aan. En ook in het geheel niet wat ik verwachtte na de entree met de serie met tropische bloemen en allerlei speelgoed, van poppen tot krokodillen.

Monet, Gaugain, van Gogh. Inspiration Japan – Museum Folkwang, Essen, Duitsland

monetgaugainvangoghinspirationjapanDe expositie Monet, Gaugain, van Gogh. Inspiration Japan trekt me niet alleen aan vanwege de klinkende namen, het thema Japan is ook interessant omdat ik Van Gogh’s werken met Japanse invloed altijd al fraai heb gevonden. Maar met een reis naar Japan in het vooruitzicht, trekt deze expo natuurlijk des te meer. Het is een combinatie van Japanse werken, ook deze van klinkende namen zoals Utagawa Hiroshige, Katsushika Hokusai and Kitagawa Utamaro, en werken die erdoor geinspireerd zijn. Jammer genoeg haal ik dat niet altijd uit de werken zelf (een aantal werken die meer herkenbaar de invloed tonen hangen in het Van Gogh Museum in Amsterdam) maar het is hoe dan ook een schitterende expositie. Een rondje langs de reguliere collectie van het museum is ook (weer) de moeite waard. Een aanrader, dit museum!

Geisha – Rijksmuseum Volkenkunde, Leiden

geishaDe expositie Geisha, over het Japanse stijlicoon, de getrainde gezelschapsdame met het spierwitte gezicht, beschrijft wat het inhoud een geisha te zijn en welke bezigheden bij die rol horen. De expositie is fraai ingericht, tegen de achtergrond van wat sowieso een mooi museum is, met mooie oude prenten, een film, een tentoonstelling van kimono’s en beschrijvingen van het traject van meiko naar geisha. Als je, net zoals ik naar Japan gaat, of anders geïnteresseerd bent in Japan, is dit zeker een aanrader.

Art Japonés y Japonismo – Museo de Bellas Artes, Bilbao

bellasartesHet Museo de Bellas Artes wordt in Bilbao vaak overgeslagen ten gunste van opvallender broertje Guggenheim. Maar de expositie Art Japonés y Japonisme trekt mij naar het museum. Het is schitterend gelegen tegen het Parque de Doña Casilda de Iturrizar aan en huist in een modern, grotendeels glazen, gebouw. De expositie laat Japanse kunst zien van een privéverzamelaar uit de eerste helft van de twintigste eeuw, variërend van tsuba’s (handvatten voor zwaarden) tot inro’s en netsuke’s, van theebekers en houtsnedes tot schilderijen en tekeningen. De fraaie verzameling wordt daarnaast nog aangevuld met het werk State of Being, Kimono Dress van Chiharu Shiota: een kimono verweven in een soort zwart spinnenweb. De vaste collectie van het museum is ook interessant: de werken van regionale kunstenaars, waarbij de sculpturen van Oteiza en Chillida het meest in het oog springen. Een absolute aanrader!