Enschede Lacht – Vestzaktheater, Enschede

Het is de tweede keer dat ik bij Enschede Lacht ben. Dit keer zijn er acht verschillende cabaretiers. Twee zijn er erg leuk, ene Jet (geloof ik) die moeite heeft het publiek aan te kijken maar als ze eenmaal op dreef is, hilarisch is op de manier zoals Pepijn Lanen dat ook kan zijn. En een Enschedeër die voor het eerst op het podium stond maar ook erg grappig was. Daarnaast waren er twee die ik echt niet leuk vond, de overige vier waren niet onaardig. Leuke opbrengst dus voor een avondje uit.

Enschede Lacht – Vestzaktheater, Enschede

Op de derde donderdag van de maand is er in het Vestzaktheater in Enschede een open mic night, sort of… Westsaïd presenteert er dan een aantal beginnende of al wat langer bezig zijnde stand up comedians. En deze eerste keer dat ik er was, was dat de moeite waard. Van de 7 mensen vond ik er twee leuk, drie best aardig maar ook twee echt vreselijk. Al met al een leuk avondje lachen.

Said lacht – Vestzaktheater, Enschede

Said el Hassnaoui is voor mij een nieuwe cabaretier. In het kleine Vestzaktheater begint de show met een voorprogramma van twee andere cabaretiers. De eerste zijn naam krijg ik niet mee. Niet zo erg, omdat ik ‘m toch niet erg leuk vond. De tweede act, Maartje Mikx is wel heel erg leuk. Het is jammer dat ik niets kan vinden over optredens waarbij zij alleen optreed. En Said Lacht, deze eerste tryout, is ook de moeite waard. Na een tijdje ben je gewend aan de hoge pitch van el Hassnaoui’s stem en leidt die niet meer af en kun je gewoon lekker lachen om de inhoud. Aanrader.

Zo Goed Als Nieuw. Roué Verveer – Kulturhus Borne, Borne

Een gezellig avondje in een kleinschalig theater, samen met Bart. Het Kulturhus in Borne had nog een erg plezierige ruime covid-opstelling, hoewel dat officieel die avond niet meer hoefde. De voorstelling van Roue Verveer, Zo goed als nieuw, beschrijft ook precies wat de show inhield: grote delen waren nieuw materiaal, maar ik vond dat een (te) groot deel ook uit zijn voorgaande show kwamen, en als vaste bezoeker van zijn shows is dat dan wel weer jammer. Het was een gezellig avondje, maar de show vond ik niet supersterk.

Trigger. Rayen Panday – Stadstheater De Bond, Oldenzaal

Een erg leuke voorstelling weer. Tot nu vond ik elke voorstelling van Rayen Panday die ik gezien heb goed. De cabaretier is beschaafd, zijn humor leuk en zijn gezongen intermezzo’s zijn goed en vaak ook humoristisch. Geen platte humor dus, hoewel dat veelal wel is wat mensen laat schaterlachen. En het mooie is: aan het einde van dit seizoen komt er alweer een nieuwe show van Panday aan. Daar ga ik zeker naartoe!

Aanstalten. Paulien Cornelisse – Concordia, Enschede

Ik had niet verwacht dat ik kaartjes voor deze voorstelling zou krijgen, omdat ik op de wachtlijst stond. Maar het het verruimen van de coronamaatregelen nam Concordia volgens mij al een paar dagen eerder de ruimte om meer mensen toe te laten. De show, Aanstalten, van Paulien Cornelisse was erg leuk. Sterke humor, mooie lijn en zoals altijd ook weer het spelen met taal. Wat wil je nog meer van een show?

La Voix Humaine / L’Heure Espagnole. Opera Zuid – Eindhoven Festival (Livestream)

De dubbelopera La Voix Humaine en l’Heure Espagnole vertolkt twee verschillende verhalen. De verbindende factor is het verlangen naar liefde, de wanhoop een diepe band met een ander te hebben iets wat in coronatijd voor veel mensen herkenbaar is, volgens het team van Opera Zuid uit Maastricht. De wanhopige Elle die terugverlangt naar haar ex biedt één en al drama. De overspelige Concepction is grappig, net een klucht. Het laatste verhaal komt van de hand van Jean Cocteau, wiens museum ik bezocht in het Franse Menton. Waar trouwens niet zichtbaar werd dat hij ook opera’s schreef. In dit geval op muziek van Ravel.

Michelle David & The Gospel Sessions – Eindhoven Festival (Livestream)

Het Eindhoven Festival biedt voor een schamele 5 euro een uitgebreid aanbod van digitale voorstellingen, van theater tot museumbezoek en van jazz tot gospel. En zo kijk ik Michelle David & The Gospel Sessions. Een voorstelling waar ik niet apart een kaartje voor zou hebben gekocht maar die ik nu meepak. Met een goed boek en deze sessie op de achtergrond: erg lekker!

Mag ik even? Kamal Khamarch – Livestream

Het is de eerste keer dat ik een cabaretier via Livestream volg, en eerlijk is eerlijk, dat was best wel lekker. Gewoon in mijn eigen huiskamer, zonder de geliktheid van een opname waarin geknipt en geplakt is. Het was een tryout van Mag ik even? van Kamal Khamarch. En dat is meteen het mooie ervan, ik zou er namelijk niet voor naar België gereden zijn. Mijn blikveld is door corona dus ook nog eens verbreed! Een aanrader, scherp, schuwt politiek en gevoelige onderwerpen niet en praat met gemak anderhalf uur vol.

Waterkonijnen. Musa – Het Vestzaktheater, Enschede

Het is een mooie, heel persoonlijke voorstelling, Waterkonijnen van Musa (Muhsin Abdulwahab). Van zijn vroege jeugd in Yemen, zijn jeugd zonder zijn vader in Nederland tot het moment dat zijn vader weer bij het gezin komt wonen en het leven een stuk minder leuk voor het gezin wordt. Het Vestzaktheater werkt mee aan de intieme sfeer doordat het klein is. Alleen was er die enorme stoorzender van een paar Tokkies op de eerste rij… pfff. Maar de voorsteling is zeker aan te raden.

Karsu – Metropool, Enschede

Het is mijn vierde concert van Karsu, dit optreden in Metropool in Enschede. Het wordt geadverteerd met de ‘nieuwe sound’ van Karsu. Gelukkig is dat niet het geval: Karsu speelt een mengeling van Engelse en Turkse liedjes. Haar Turkse muziek is bijzonder sterk, in het Engels iets minder totdat ze bij de bluesy, jazzy nummers komt. Haar stem en haar performance hebben de afgelopen jaren enorm aan kracht gewonnen.