The Takedown (2022)

Ik vind Omar Sy een leuke acteur maar met The Takedown, een Franse actiecomedy, maakte ik de fout om de nagesynchroniseerde versie te luisteren. En mijn hemeltje, wat is dat irritant. De film is zoals verwacht niet supersterk maar wel vermakelijk, dus vooruit. Maar de volgende keer niet proberen te multitasken en gewoon de ondertiteling lezen.

The Man from Toronto (2022)

Ik weet niet helemaal wat ik ervan moet vinden, de actiefilm The Man from Toronto. Nou verwacht ik sowieso al niet bijster veel van een film met Kevin Hart én Woody Harrelson en het begin is dan ook nogal raar maar naarmate de film vordert wordt het een stuk leuker. Gewoon een simpele hersenloze actiefilm.

Lost Bullet 2 (2022)

Het vervolg op Lost Bullet is net zo hard maar qua verhaal is het wat gecompliceerder, wat niet perse een verbetering is. De crimineel uit deel 1 is inmiddels een politieagent die corrupte agenten op het spoor komt, maar hij wordt niet geloofd. En dat belooft weer heel wat car chases, ontploffende auto’s en veel harde actie. En dat is dan wel gewoon weer leuk.

Lost Bullet (2020)

Een harde actiefilm van Franse bodem. Een plofkraakovervaller wordt door de politie aangetrokken om een drugsbande te pakken te krijgen die gebruik maakt van razendsnelle auto’s. Met de hulp van de crimineel krijgen ze niet alleen de drugsbande te pakken, maar heel veel meer.

Black Panther Wakanda Forever (2022)

Samen met drie tieners toog ik naar Black Panther Wakanda Forever. De film is heel anders dan ik verwachtte en lijkt in maar weinig op de eerste film. Deze tweede is één en al fantasy met blauwe zeewezens, spaceships en spacesuits. En de film duurde ook nog eens drie uur, dus verrassing op verrassing.

The Gray Man (2022)

Eindelijk weer eens een lekkere, als vanouds, harde actiefilm. Veel schieten, veel knokken, twee rogue agents tegen de rest van de CIA, wat meer wil je hebben. En pas toen ik dacht: wie was eigenlijk die hoofdrolspeler, kwam ik er achter dat het Ryan Gosling was. En volgens mij is dit letterlijk de eerste keer dat ik een film met hem zie.

Enola Holmes 2 (2022)

Een leuke film, Enola Holmes 2. Gebaseerd op een waar verhaal, blijkbaar. Enola wil net haar detectivebureau opdoeken, als een jong meisje haar hulp inroept. En als Enola op zoek gaat naar het vermiste zusje, ontketend ze daarmee de nodige machten en krachten. Met al haar familie en vriendin moet ze vechten om de boosdoeners een stapje voor te blijven.

Uncharted (2022)

Een leuke actiefilm, een beetje a la Tombraider en Indiana Jones, maar dan met enorm kunst- en vliegwerk qua special effects. En die special effects, die zijn niet heel realistisch, maar dat maakt verder niet zo heel veel uit. Met Mark Wahlburg en een jonge acteur die ik nog niet kende. Humoristisch, veel actie. Prima film.

Me Time (2022)

Me Time is een vreselijke, en vreselijk afgezaagde, film over twee vrienden die volkomen andere richtingen uitgegroeid zijn. Bomvol stereotypen, super Amerikaans vermaak… het is een wonder dat ik deze film überhaupt heb uitgekeken. Nu beloofde Kevin Hart niet heel veel goeds, maar meestal kan ik een film met Mark Wahlburg beter waarderen.

Day Shift (2022)

Vampierenfilms of -series kijk ik niet erg vaak. Het is niet alleen Buffy of Santa Clarita Diet, maar heel veel meer is het ook niet. En voor het genre was deze leuk: doorspekt met humor en ondersteund door lekkere old school rapnummers en een gastrol voor Snoop vond ik deze film best leuk.

Loot (S01, 2 afl. gekeken)

De serie Loot hield ik amper twee afleveringen vol. Maar dat komt natuurlijk omdat ik een Maya Rudolph echt vreselijk vind. Eigenlijk alle series die ik ooit keek, waar zij in speelde, vond ik vanwege haar acteerwerk vreselijk. En dus heb ik het gehouden bij deze twee afleveringen, goede kritieken van kennissen negerend. Het doet het gewoon niet, voor mij.