The Hitwoman’s Juggling Act – J.B. Lynn (xxxx)

Intussen alweer het negentiende boek van J.B. Lynn over Hitwoman Maggie, die zo onhandig is dat ze haar moordklussen altijd door pure klunzigheid weet af te ronden. Dat ze met haar hele menagerie kan praten, helpt daar ook een handje bij. Grappig en absurd. Ik blijf ze maar lezen, de boeken in deze serie.

The Hitwoman and the Gold Digger – J.B. Lynn (xxxx)

De helft van de tijd komt Maggie, soort van per ongeluk hitwoman voor een maffiabaas, in de ellende door haar conman-vader. Als een uit de gevangenis ontslagen crimineel op zoek is naar Maggie’s vader, komt er heel wat chaos Maggie’s kant op. Absurdistisch, steeds een beetje meer absurdistisch zelfs, maar grappig en zalig simpel vermaak.

How to be successful without hurting men’s feelings – Sarah Cooper (2018)

Als je eenmaal in de humoristische stijl van ‘self help’ zit van Sarah Cooper, dan ga je er ook als een speer doorheen. In dit tweede boek drijft ze op humoristische wijze de spot met de verschillen tussen mannen en vrouwen in zakelijke omgevingen. Net als in het eerste boek heb ik hier de inleiding en de te Amerikaans fake humoristische intro overgeslagen. De rest van het boek is ondanks de insteek, best confronterend. Het is al gauw duidelijk: voor vrouwen is er alleen een loose-loose situatie te verwachten.

100 tricks to appear smart in meetings – Sarah Cooper (2016)

De boeken van Sarah Cooper richten zich op humoristische en overtrokken wijze op hoe je je handhaaft in een zakelijke omgeving. Overtrokken zijn ze zeker, dus de inleiding kun je wat mij betreft beter skippen want superirritant. Maar uit de tips and tricks die ze geeft, destilleer je ondanks de humoristisch-kritische insteek toch een aantal principes waar je best wat aan kunt hebben.

Finlay Donovan is killing it – Elle Cosimano

Ik had hoge verwachtingen van dit boek. En hoewel de verhaallijn niet onaardig is, had ik moeite het boek uit te lezen. De stupiditeit van Finlay Donovan om telkens contact te houden of op te zoeken met de twee mannen die haar leven met haar kinderen op het spel kunnen zetten, vreselijk. Of de ‘perfecte’ Vero, die overal de slack van Finlay oppakt alsof ze superwoman is. En leuk, een boekdeal, maar als de realiteit het verhaal dat je schrijft inhaalt, gaat je goeie boekdeal dan nog door. Te veel losse eindjes voor mij. En net geen vlees of vis: niet echt spannend, niet echt humoristisch en het romantische komt ook niet echt van de grond. Boek twee of drie ga ik dan ook niet lezen.

Fortune and Glory – Janet Evanovich (2020)

Hij is nog maar net uit, maar Evanovich’s Stephanie Plum reeks staat altijd garant voor lekker simpel vermaak, dus heb ik het boek maar meteen uitgelezen. De verhalen zijn meestal te fantasievol om maar enigszins waar te kunnen zijn en de moeite met kiezen tussen twee mannen wordt wel heel simpel opgelost door de ene relatie even op pauze te zetten, maar dat mag de pret niet drukken.

Je kunt het ook nooit goed doen – Carmen Felix (2019)

Vlot geschreven grappig, cynisch, onderzoekend boek over de dilemma’s van deze tijd: groen leven, singleschaamte, vliegschaamte, druk, druk, druk en meer. Carmen Felix kadert het af ‘voor dertigers’ maar ze blijven herkenbaar, ook als je niet tussen de 33 en 39 bent, zoals zij schrijft. En een enkel hoofdstuk is een eye-opener. Of eigenlijk: iets dat je al wist maar waar het besef nog even van moest landen. Leuk dus, al merk ik dat de ‘vlotte manier’ van schrijven, niet helemaal mijn ding is. Maar dat komt vast omdat ik een paar jaartjes ouder ben, haha.

Twisted Twenty-Six – Janet Evanovich (2019)

Hoogstandjes zoals in het begin van deze reeks, levert Evanovich niet meer. Alles is per slot van rekening al eens bedacht en geschreven maar toch blijft de serie vermakelijk en lees ik de boeken over de niet-erg-vaardige bountyhunter en haar sidekick Lula graag. En in dit boek gaat het werk haar eens gemakkelijk af maar is het haar privéleven (nee, niet haar liefdesleven) die het haar moeilijk maakt.

Gekke wijven – Sylvia Witteman (2014)

In het Lindaboek Gekke wijven van Sylvia Witteman gaat het dadwerkelijk alleen maar over ‘gekke wijven’. Het is teveel van het goede, zo bijeen gebracht en dit vind ik dan ook het minst leuke boek uit de lange rij boeken die ze heeft uitgebracht. Maar met het uitlezen van dit boek ben ik wel helemaal bij met alle boeken van haar hand.

My Sister the Serial Killer – Oyinkan Braithwaite (2018)

Ik heb My Sister the Serial Killer al een aantal keren in de boekhandel zien liggen, om het boek op te pakken en toch niet te kopen. Maar gisteravond heb ik de epub maar opgepakt. En het is een enorm leuk boek. Tegen de achtergrond van het gegoede Lagos beschrijft een zus haar onvoorwaardelijke trouw aan haar jongere zusje, die de gewoonte heeft haar geliefden te vermoorden. De trouw komt aan het wankelen, als de jongere, bloedmooie Ayoola haar oog laat vallen op de man waar Korede, de oudere zus, verliefd op is. Op eenvoudige, humoristische manier zet Oyinkan Braithwaite een tragisch verhaal neer.

Het zal je broertje maar zijn – Anuar (2019)

Wat een worsteling om het boek Het zal je broertje maar zijn van comedian Anuar uit te lezen. Zijn vorige boek deed, ondanks de wat onbenullige titel, veel meer verwachten. In dit nieuwste boek zijn de verhalen langdradig, overdreven, vergezocht en onzinnig. Terwijl de verhaallijn, een jonge Marokkaan die voor zijn zus een echt best potentie heeft. Jammer genoeg wordt dat niet waargemaakt en heb ik mezelf moeten dwingen het boek uit te lezen. Blegh.