Instant Family (2018)

Uit pure verveling keek ik de film Instant Family, met Mark Wahlberg. Een man en vrouw die hun leven helemaal op de rit hebben, vinden het tijd om een gezin te stichten maar in plaats van zelf aan kinderen te beginnen, besluiten ze te gaan adopteren. En daarmee krijgen ze een instant gezien met 3 kinderen tussen de 4 en 15. Daar gaat hun goed georganiseerde leventje.

Fred’s Burqa – Zarqa Nawaz (2005)

Een van Zarqa Nawaz’ short films is Fred’s Burqa. Fred is een falende berover. Als de panty die hij wil dragen bij een overval scheurt, steelt hij de burqa van een buurvrouw. Gekleed in de burqa overvalt hij een winkel maar ook dat mislukt. Een man die achter hem in de winkel staat, wordt verliefd op de enkels van Fred en probeert te achterhalen waar zijn ‘grote liefde’ woont. Eenvoudig en best grappig.

BBQ Muslims – Zarqa Nawaz (1996)

Zarqa Nawaz, bekend van Little Mosque on the Prairie en het erg humoristische boek Laughing all the way to the mosque, maakte eerder in haar carriere een aantal short films, waarvan het semi-humoristische BBQ Muslims er eentje is. Twee broers, moslims,  liggen rustig te slapen als hun barbecue in de achtertuin explodeert, waardoor ze ervan beschuldigd worden dat ze terroristen zijn.

Like a Boss (2020)

Het is weer een vreselijk simpele en platvloerse film, Like a Boss. Net als zoveel zogenaamd komische film begint het meteen met ranzige seksistische opmerkingen, springt de drugs en drank je binnen minuten om de oren en doet het verhaal er niet echt toe. Voorspelbaar en niet-origineel. Dus eigenlijk een verspilling van tijd en geld, als je deze film gaat zien.

Murder Mystery (2019)

Het is me weer gelukt om een vreselijke komedie (film) te vinden: Murder Mystery. Jennifer Aniston en Adam Sandler (dat laatste had een waarschuwing moeten zijn) spelen een lang getrouwd echtpaar dat op een reis naar Europa verstrengeld raakt in een paar moorden. Als ze proberen de moorden op te lossen, worden ze door de politie als de moordenaars beschouwd. Adam Sandler is weer zo plat dat je er kromme tenen van krijgt. Voor de rest is het gewoon een simpele komedie.

Otherhood (2019)

Eigenlijk wilde ik een serie kijken maar het werd de film Otherhood. Een feelgood movie over 3 moeders die zich op moederdag verwaarloosd voelen door hun volwassen zoons en besluiten die zoons onverwacht en onuitgenodigd te bezoeken. En dat kan natuurlijk niet goed gaan. Over en weer worden de nodige frustraties uitgewisseld. Maar een feelgood film zou geen feelgood heten als het aan het einde niet toch op z’n pootjes terechtkomt.

Nobody’s Fool (2018)

En weer koos ik een vreselijk slechte, foute film. Een succesvolle zus haalt haar slechte zus op uit de gevangenis. Als de grofgebekte, onaagepaste zus bij haar komt wonen, is dat het begin van allerlei gedoe. Haar lange-afstandsrelatie valt in duigen, haar aanbidder lijkt een catfisher te zijn en van de weeromstuit begint ze een relatie met haar barista. Gelukkig is het begin erger dan de rest maar ik zei het al eerder over een boek. Mijn tip: doe het niet!

The spy who dumped me (2018)

Ik was ‘m eigenlijk al vergeten, de film The Spy Who Dumped Me. Een krabbeltje in een oud notitieblok herinnerde me er aan dat ik deze film had willen kijken en dus deed ik dat op deze vroege zondagochtend alsnog. De film is best leuk: eenvoudige komedie zonder een moraal van het verhaal. Ik blijf me doodergeren aan die geforceerde Amerikaanse grofgebektheid of in dit geval de beste vriendin van Mila Kunis. Zonder haar was de film ongetwijfeld een stuk leuker geweest. Maar zoals ‘t is was ‘ie grappig genoeg voor een koude winterochtend.

A Simple Favor (2018)

Ik kan er kort over zijn: wat een baggerslechte film is A Simple Favor! Ik vermoedde al dat de combi van thriller en komedie geen goede zou zijn maar dat was een understatement. Op één of twee wat leukere scenes na vond ik de film saai, voorspelbaar, stereotiep en overdreven tegelijk. Waste of time and money! Dus wees wijs en ga er niet naartoe!

I feel pretty (2018)

Omdat de vriendin waarmee ik naar de bios ging de starttijd voor Ocean’s 8 niet had gecheckt, kwamen we terecht bij I Feel Pretty. Het laat zich raden wat voor film het was: een chick flick van de flauwste soort: een nogal gewoon mollig meisje stoot haar hoofd en vindt zichzelf daarna beeldschoon en gedraagt zich ernaar, ze krijgt de baan zie de altijd wilde maar vervreemdt van haar vrienden. Ik heb ergere films gezien maar of dat nu de aanprijzing is die een film hebben wil?

The Other Woman (2014)

Eindelijk eens een grappige film die niet vol zit met grove scheldwoorden en Amerikaans overdreven drugs- en drankgebruik: The Other Woman met een leuke rol van Cameron Diaz. Een juriste komt er achter dat de man waar ze voor valt, getrouwd blijkt te zijn. Als zijn vrouw er achter komt, vormen ze een onwaarschijnlijke vriendschap. Helemaal als blijkt dat hij er nog een vriendin op na houdt. Met z’n drieën zetten ze hem zijn overspeligheid betaald. Lekker simpel vermaak waarbij ik af en toe hardop heb gelachen!

Friday After Next (2002)

Ik ben enigszins hardnekkig met het kijken van films ‘for old times sake’. Eigenlijk vallen ze altijd tegen. Bij Friday After Next is dat niet anders. Ice Cube speelt een niksnut uit the ghetto die voor de kerst een bewakingsbaantje krijgt. En dat gaat natuurlijk vreselijk mis. Ik vraag me af hoe ik de flauwe, overdreven humor ooit leuk heb kunnen vinden. Maar ja, de film is dan ook al 16 jaar oud, en belangrijker: ik ben 16 jaar ouder!

Barbershop. The next cut (2016)

Waar ik me vorige Barbershops vooral herinner als komedies, is dit vooral een sterk staaltje van ‘moraal van het verhaal’ door zo’n beetje de hele who’s who van de African American film- en muziekwereld. Goed, dat is wat overdreven maar de meeste comedians komen voorbij, net als bijvoorbeeld zangeressen Eve, Niki Minaj en zanger Common. De strijd tegen het steeds crimineler worden van Chicago wordt door Ice Cube en collega’s niet onaardig neergezet, maar een komedie is het niet meer, zelfs de titel drama wordt weggedrukt door het belerende toontje. Jammer.

Bad Moms 2 (2017)

Bad Moms 2 is niet direct een film die ik zelf zou uitkiezen maar een gezellig avondje met een vriendin én het feit dat er geen andere acceptabele films draaien, maakten dat ik toch bij Bad Moms 2 belandde. En zoals verwacht is de film weer over the top en gevuld met humor op z’n Amerikaans: grof, banaal en af en toe wel gewoon leuk. Hier en daar moest ik wel lachen maar ‘t overgrote deel van de film lijkt vooral gericht op tieners of puriteinen die zich willen laten shockeren. Ik vind die obsceniteiten en het gevloek zonder functie eigenlijk alleen maar triest. Maar een gezellig avondje was ‘t wel.

The Kingsman. Golden Circle (2017)

Met de kortingskaartjes van het Kruidvat is het leuk naar de bios gaan. Eens niet naar een vreselijk foute chickflick gaan maakt het nog leuker! The Kingsman Golden Circle is nog fantasierijker dan de eerste film maar het vechtwerk is nog steeds leuk, de humor in de film is goed en dat is voldoende voor een simpele, lekkere actiefilm. En in zo’n actiefilm moet het team van good guys natuurlijk de grote boze bad guy verslaan, die in dit geval een vrouw is. Een rol die Julianne Moore heel aardig neerzet.

Girls Trip (2017)

Wat van tevoren een leuke, grappige film leek werd door de behoefte van Amerikaanse filmmaatschappijen om zo grof en shockerend mogelijk te zijn, weer niet meer dan een platvloerse vertoning. Gelukkig bleek de film na de pauze een stuk aardiger dan voor de pauze, waarin grof vloeken, obsceen gedrag, clichématig of zelfs karikaturaal neergezette African American vrouwen de hoofdmoot vormden. Erg jammer want zeker met actrices als Jada Pinkett en Queen Latifah had deze komedie ook gewoon echt grappig kunnen zijn. Want nee, beste Amerikanen, een vrouw die als een soort leeglopende waterslang urineert boven een feestend publiek is niet het toppunt van humor. Maar goed, ik doe het mezelf natuurlijk aan, door telkens te denken dat zij leren van hun fouten, terwijl ik dat overduidelijk zelf níet doe.

Girls’ night out (2017)

Een avondje gezellig met mijn beste vriendin en haar dochter naar de bios, naar een ‘meidenfilm’. Dat heb ik geweten! Hoe grof en lomp kunnen de Amerikanen het verzinnen zonder smakeloos te worden? Goede vraag, het is ze met Girls’ night out in ieder geval niet gelukt. Kromme tenen, vooral het eerste half uur waarin schuttingtaal, seksuele toespelingen en drugs je om de oren vliegen. Maar gelukkig slaat de film nog om en zitten er best grappige stukken in. De manier waarop een groep vriendinnen op een vrijgezellenfeest per ongeluk de stripper vermoorden en vervolgens proberen zich van zijn lichaam te ontdoen wordt nog best komisch. Niet helemaal een verspilling van tijd maar ik zou ‘m ook niemand aanraden! On the positive side: de 12-jarige dochter van mijn vriendin vond ‘m wel erg leuk, en daar doen we het voor!

Bad Moms (2016)

badmomsDoor de trailer had ik natuurlijk kunnen weten dat Bad Moms geen hoogdravende film is, maar de Amerikanen verrassen me de laatste tijd wel vaker met een soort van seksuele en drank/drugsrevolutie of sorts. En dus is een heel deel van Bad Moms grappig, misschien een beetje voorspelbaar zelfs. Maar een ander gedeelte is platvloers, ordinair zelfs, met grof en expliciet seksueel taalgebruik en huismoeders die openlijk hun drugsgebruik ‘bekennen’. Al met al had ik deze film dus beter over kunnen slaan.

Whiskey Tango Foxtrot (2016)

whiskeyGetipt door een collega ging ik Whiskey Tango Foxtrot in zonder precies te weten waar de film over ging, anders dan dat Tina Fey een tweederangsreporter speelt die in de ‘tweederangsoorlog’ in Afghanistan gestationeerd wordt en daar verslaafd raakt aan de kick van nieuwe verhalen. Nu ben ik niet echt fan van oorlogsfilms maar deze stelt absoluut niet teleur. Het verhaal begint als komedie, en met Fey is dat ook een logische verwachting, maar het verhaal ontwikkelt zich tot een mooi drama. Een aanrader!

Central Intelligence (2016)

centralintelligenceZoals de poster al laat zien (Saving the world takes a big Johnson) is de film Central Intelligence geen cinematografisch hoogstandje. Maar dat de film zo flauw was, dat had ik niet verwacht. Dwayne Johnson a.k.a. The Rock speelt de highschool nerd die in het laatste jaar vernederd is op school, maar inmiddels een supermooie, gespierde CIA-agent is. Maar dan nog steeds een nerd. Zijn fanny pack is daarvoor al tekenend. Jammer, want op zich had de film best potentieel, maar nu was ‘t vooral plaatsvervangende schaamte dat Dwayne Johnson deze rol wilde spelen. Brrrr.