Stiekem jarig – Sylvia Witteman (2022)

Het leest weer lekker weg, maar heel veel nieuws brengt Stiekem jarig van Syliva Witteman niet. Eigenlijk is het een beetje same old, same old. Misschien moet ze weer ‘s naar het buitenland verhuizen, zodat er weer wat variatie in haar columns komt.

Breakup – Dana Stabenow (1997)

Murphy’s Law is in full effect, in het leven van Kate Shugak. De enorme klap die ze hoort is een vliegtuigmotor die haar huis, auto en voorraadschuur vernietigd, maar als het daar bij zou blijven, dan zou het te overzien zijn. Waar Stabenow normaliter allerlei ook nu (weer) actuele maatschappelijke thema’s benoemt, is dit boek vooral een uitstapje naar het absurdisme. Maar nog steeds erg lekker leesbaar, dus op naar het volgende deel maar weer.

The Bangalore Detectives Club – Harini Nagendra (2022)

Een jonge getrouwde Indiase vrouw gaat in 1920, na al 3 jaar getrouwd te zijn, bij haar man wonen. In het traditionele India betekent dat normaliter, voor de gegoede middenstand, dat zij haar taken als vrouw thuis gaat vervullen. Maar Kaveri is het daar niet helemaal mee eens. Als er een moord gepleegd wordt, tijdens een diner dat haar man de arts georganiseerd heeft, wordt Kaveri’s nieuwsgierigheid gewekt en gaat ze, met gevaar voor eigen leven, op zoek naar de dader. Dat ze daarmee de zelfkant van de maatschappij opzoekt en fatsoensnormen en casteregels overtreedt, dat neemt ze voor lief.

The Trenches – Parker Bilal (2022)

Ik heb de laatste tijd te vaak boeken die me tegenvallen. Zo ook The Trenches, van Parker Bilal. Na twee heel sterke boeken, is het derde boek veel minder boeiend. Het duurt tot ruim over de helft van het boek voor het verhaal voldoende body heeft om je te pakken. In de eerste helft schiet het verhaal alle kanten op, flarden van het vorige boek worden zonder veel kader gegeven en als bekend verondersteld. En dat is jammer, want met het aantal boeken dat ik lees, ken ik een jaar na de vorige echt de details niet meer. Al met al is het boek niet slecht genoeg om te stoppen met lezen, maar het geforceerd bij elkaar komen van verhaallijnen – oh wat een toeval – is in dit geval nogal ongeloofwaardig.

The Shadow Man – Helen Fields (2021)

Dit eerste non-series boek van Helen Fields is heel erg anders dan de overige boeken die ik van haar verslond. Ik besefte pas dat het een non-series was na een aantal bladzijden. Op zich een prima verhaal, over een bijna onzichtbare man die na een periode van stalken over gaat tot ontvoering. En dat gaat falikant mis.

The Last Girl to Die – Helen Fields (2022)

Ik ben een fan van de meest recente boeken van Helen Fields en ik besefte, door een foutje in volgorde, dan ook niet dat dit haar tweede non-seriesboek was. En dat is jammer, want haar vorige werd met zo’n enorme cliffhanger afgesloten, dan ik me afvraag of er überhaupt nog een opvolger komt. Maar goed, dit non-series boek is op zich een prima, spannend verhaal. Maar de plottwist aan het einde, die ging me net te ver. Jammer eigenlijk.

Righteous Prey – John Sandford (2022)

Een nieuwe in de serie van zowel Lucas als Virgil, da’s best leuk. En het boek stelt niet teleur. Zoals heel veel vaker begint Sandford met de onthulling van ‘who dunnit’. En daarmee zit de spanning niet in de speurtocht naar wie het gedaan heeft, maar in de weg ernaartoe van de twee speurders die in deze zaak samen moeten werken. En dat is maar goed ook, want de moordenaar laat diepe sporen achter. Spannend.

Blood Will Tell – Dana Stabenow (1997)

In Blood will tell wordt Kat door haar grootmoeder, waar ze niet altijd een goede band mee heeft, gevraagd om twee moorden te onderzoeken die in hun stam kort na elkaar plaatsvonden. Kat komt erachter dat politieke en vooral financiele belangen niet altijd langs dezelfde lijnen liggen als de familie- en stambelangen in noordelijk Alaska.

Nadiya’s Fast Flavours (2021)

Een hele tijd vond ik Nadiya Hussein’s programma’s erg leuk, dus ik was enthousiast over dit (relatief) nieuwe boek. Maar het viel een beetje tegen: de recepten zijn vooral heel raar. Gekke combinaties, omschreven als ‘fast’ terwijl dat soms toch echt niet zo lijkt. En echt smakelijk lijken ze me meestal ook niet. Wat mij betreft een misser, deze recepten.

Grapje – Roxeanne Hazes

Ik kreeg het boekje gratis mee bij de Kruidvat en getriggerd door de auteur (Roxeanne Hazes), besloot ik het maar eens te lezen. Een duidelijk verhaal over discriminatie en uitsluiting, en tegelijk over de andere wang toekeren. Ik ben alleen benieuwd of dat verhaal voor de doelgroep ook zo duidelijk is. Daar is het misschien wat lang en complex voor?!