Autopsy – Patricia Cornwell (2021)

Voor mijn gevoel was het lang geleden dat er een Cornwell verscheen. Lekker dus, om er weer eentje te kunnen lezen. En net als altijd, leest het boek zalig weg. Een moord langs een spoorlijn krijgt rare gevolgen. Op één stuk in het boek na, waar Scarpetta voor naar het Witte Huis moet, is mij net iets te fantastisch, maar zit verweven in de rest van het verhaal, dus dat moet je maar op de koop toe nemen. Niet haar beste, maar wel weer fijn genoeg.

Dark Crimes – Michael Hambling (2016)

Een voor mij nieuwe Engelse auteur. En zoals het goede Engelse crime betaamt, gaat dat niet in noodtempo maar ontwikkelt het verhaal zich langzaam. De verhaallijn wordt op een gegeven moment wel een beetje complex, maar dat nam ik op de koop toe. Als een serveerster uit een hotel vermoord wordt, blijkt de dader zoeken niet eens het moeilijkst. Haar identiteit is al lastig, maar de dader wordt op een serveerblaadje aangeboden. Of… is niet alles wat het lijkt. Spannend en zeker de moeite waard om de volgende boeken ook te lezen.

Long Range – C.J. Box (2020)

Na een paar bijzonder slechte boeken was dit een lekker verhaal. Wel een beetje een ‘mannenboek’ in de stijl van de Hollisters van vroeger: stoere buitenman moet moord oplossen. Maar C.J. Box weet in Long Range toch ook voldoende karakterontwikkeling aan te brengen, waardoor het boek meer verhaallijnen heeft dan ik in eerste instantie verwachtte. Toch maar eens eerdere boeken in deze reeks erbij pakken.

The Cursed Inheritance – Sutapa Basu (2021)

Met een Indiase auteur verwachtte ik een minder stereotiep verhaal. Een Engelse van Indiase afkomst komt het huis dat zij geërfd heeft verkopen. Maar als ze in het voorouderlijk huis is, komt ze een mysterie op het spoor. Zoals gezegd vind ik de personages nogal stereotypisch neergezet (Engelse vind het eten te pittig, eet alleen McDonalds etc.) en de verhaallijn pakte me ook niet. Eigenlijk had ik het boek weg moeten leggen, maar dat doe ik dan ook weer niet. Jammer van de tijd.

Bled Dry – Abdelilah Hamdouchi (2017)

Een bijzonder raar boek. Ik verheugde me op een auteur die de crime in Marokko plaats liet vinden, in de hoop een soort tweede Parker Bilal te treffen. Maar dat viel tegen: de hoofdrol is weggelegd voor een anti-held: een corrupte politieagent die zijn hachje probeert te redden terwijl hij een bijzonder bloedige moord moet oplossen. En de karakters vond ik ook niet heel sterk tot ontwikkeling komen. In de categorie: waarom heb ik het boek eigenlijk uitgelezen, als ik er niks aan vond?!

The Humiliations of Welton Blake – Alex Wheatle (2021)

The Humiliations of Welton Blake is een Young Adult boek van Alex Wheatle. Na Liccle Bit stelt ook dit boek niet teleur. Het is overduidelijk voor een jong(er) publiek geschreven maar het verhaal is leuk en spreekt aan. Het personage komt goed tot ontwikkeling en het verhaal is tegelijkertijd triest (gescheiden ouders, flaters slaan, verliefd) en grappig. Hoewel het bij Alex Wheatle geen verrassing is, blijkt pas helemaal aan het eind van het verhaal uit de context dat de hoofdpersoon zwart is, en dat vond ik wel charmant. Ik heb meer boeken van Alex Wheatle staan. Toch maar eens in beginnen.

Klifi – Adriaan van Dis (2021)

Hij viel me tegen, het boek Klifi van Adriaan van Dis. Normaal ben ik wel gecharmeerd van zijn boeken maar deze dystopische roman vond ik onsamenhangend en niet echt tot een punt komen. Gelukkig bleek ik niet de enige want ik zocht, met in het achterhoofd de vraag of het aan mij lag, op internet naar een recensie en de recensent van het Parool verwoorde precies hoe ik er over dacht.

The Bone Code – Kathy Reichs

Kathy Reichs leest als vanouds lekker weg en trekt je al weer snel het verhaal in. Een kritische noot is wel dat ze elk hoofdstuk eindigt met een overduidelijke cliffhanger en dat wordt, als je achter elkaar doorleest, best irritant. En de verhaallijn, een aangespoelde container met twee lichamen die bij Temperance Brennan nare herinneringen over een cold case oproept, wordt op een gegeven moment misschien een beetje vergezocht, zeker in relatie tot de coronapandemie, maar dat mag de pret niet drukken! Een fijne Kathy Reichs is gewoon een fijne Kathy Reichs, een boek dat je gewoon úit wilt lezen.

All inclusive aan de keukentafel : een culinair pamflet voor alle Nederlanders

Ik volg Mooncake.nl al heel lange tijd op Instagram en zie daar al het lekkers voorbij komen dat ze probeert, verkent en promoot. En dat is precies wat haar boek All inclusive aan de keukentafel: een culinair pamplet voor alle Nederlanders, ook doet: het houdt ons een spiegel voor. Het laat le nadenken over echte diversiteit en echte inclusie, met eten als een mooie drager voor die insteek. Een boekje dat lekker weg leest, je kennis laat maken met gerechten die je nog niet kent maar je ook doet beseffen dat je best al veel kent… Het enige minpuntje: de vormgeving van de tekst doet voor mij af aan de kwaliteit van wat ze schrijft. Maar als dat nodig is om het boek voor anderen toegankelijker te maken, so be it. Een aanrader dus.