Gedichten 2 – Yahya Hassan (2020)

Omdat ik zijn eerste gedichtenbundel interessant vond, kocht ik ook Gedichten 2. Yahya Hassan, de Deens-Palestijnse dichter die op zijn achttiende doorbrak ondanks een ontwrichte jeugd, is in het tweede boek onsamenhangender dan in het eerste. Nog steeds zijn de onderwerpen van zijn gedichten zijn criminaliteit, zijn geestesgesteldheid en zijn ontworteld zijn in Denemarken. Maar ook zijn nieuw gevonden geld en verslavingen aan drugs en vrouwen spelen een belangrijke rol. Minder krachtig en meer incoherent. De nalatenschap van een dolende geest.

Ocean Prey – John Sandford (2021)

Volgens mij is het het 31e boek, Ocean Prey van John Sandford. Als er rare bewegingen worden gezien op een boot, volgt een off duty marinier de boot en is getuige van een schietpartij met drie doden. Reden om niet alleen Lucas Davenport op de zaak te zetten maar ook Virgil  Fuckin’ Flowers en anderen uit Lucas’ lange politieverleden. Zoals altijd een crime waar je blij van wordt.

Transcient Desires – Donna Leon (2021)

Guido Brunetti moet op zoek naar twee mannen die twee jonge toeristen voor dood bij de achteringang van een ziekenhuis hebben achtergelaten. Daarbij ontdekt hij dat er meer schuil gaat achter de facades van deze twee jonge mannen, namelijk verborgen homoseksualiteit, mishandeling en ook nog eens drugshandel. Een zware mix voor Brunetti, die begint te overwegen het politievak eraan te geven. En dat zou enorm jammer zijn, omdat Donna Leon nog steeds een van mijn favoriete auteurs is.

Van Lichtekooi en Zwiepkanarie – Stella Bergsma en Sylvia Witteman (2019)

Mijn eerste luisterboek. Het had wat denkwerk nodig voor ik er klaar voor was, voor een luisterboek. De truc zat ‘m in het verhogen van de afspeelsnelheid en de korte verhalen die precies goed zijn voor het luisteren tijdens het wandelen. Stella Bergsma en Sylvia Witteman geven hun gedachten rondom en associaties bij allerlei ‘vergeten woorden’ uit de Nederlandse taal. Prima te doen!

Paramaribo. Een culturele smeltkroes – Judith Cyrus (2020)

Wat een fijn kookboek is Paramaribo van Judith Cyrus. Niet alleen brengt ze de lekkerste Surinaamse gerechten bij elkaar, de begeleidende verhalen zijn ook nog eens een mooie omkadering. De gerechten lopen van de ook bij Nederlanders volop bekende roti kip kerrie tot gerechten als heri-heri, die vooral bekend is bij Surinamers zelf of de breder geïnteresseerde verkenners van de Surinaamse keuken. Er staan een aantal gerechten in die ik graag eens volgens de recepten van Cyrus maak!

The hen who dreamed she could fly – Sun-mi Hwang (2014)

Sun-mi Hwang’s eenvoudige schrijfstijl levert indrukwekkende boeken. The Hen who dreamed she could fly is een heel zielig boek over een legbatterijkip die als droom heeft dat ze één ei van zichzelf mag uitbroeden. Als ze weet te ontsnappen, vindt ze een verstopt ei en broedt het uit en wordt moeder van… een eendenkuiken. Een boek over pijn, afscheid, risico’s en keuzes. Het deed me heel sterk denken aan boekjes die ik als kind had van Peter Pluis over een vogeltje dat eenzaamheid en gevaar moet trotseren.

Het huis met de kersenbloesem – Sun-mi Hwang (2020)

In Het huis met de kersenbloesem heeft Kang een ongelukkige jeugd achter de rug. De enige plek waar hij met zijn vader gewoond heeft, voor zijn vader na 5 jaar samen overleed, is ook de plek waar hij gepest werd. Uit een soort wraak koopt hij het huis en de grond van die plek. Als hij oud is, gaat hij daar wonen en blijkt de geschiedenis heel anders dan hij ‘m zich herinnert. Een bitterzoet verhaal van Sun-mi Hwang.

Smoke – Joe Ide (2020)

Het vijfde boek van auteur Joe Ide over IQ, een bijzondere jonge zwarte man die zijn buren helpt met hun problemen neemt steeds meer een andere wending. Deze vijfde is meer action-packed maar zit tegelijkertijd ook vol introspectie van IQ op zijn leven en zijn toekomst. Weer een boek dat zalig wegleest, maar het is wel een ‘lichtere’ variant op hetzelfde thema.

Gedichten – Yahya Hassan (2014)

In alle recensies wordt de poëzie van de jonge Yayha Hassan, een migrant van Deens-Palestijnse afkomt, omschreven als rauw. Ik zou ‘m vooral beschrijven als pijnlijk. De pijn om een leven met een vader die hem en zijn broertjes en zusjes mishandelt, een moeder die zich ervoor wegdraait, het uitzichtloze leven waardoor hij in een spiraal van misdaad en geweld terecht komt. Ongefilterd, deze eerste bundel.

Sleep Well, My Lady – Kwei Quartey (2020)

Normaal een groot fan van Kwei Quartey, was dit boek wel even een pittige dobber. Het duurt tot minstens halverwege het boek voor het verhaal echt op gang komt en de hoofdpersoon (in Quartey’s tweede reeks) Emma ook maar enigszins in beeld komt. Uiteindelijk een gelaagd boek, met een plottwist die enerzijds verrassend is en anderzijds toch ook weer niet. Tegen de achtergrond van het Ghanese Accra en de corruptie in het politiewezen, wel weer een krachtig verhaal.

The Lost Boys – Faye Kellerman (2020)

Ik ben altijd weer blij als er een nieuw boek van Faye Kellerman verschijnt. In deze reeks loopt ze al tegen het dertigste boek aan en ze blijft sterk! De gepensioneerde maar toch weer aan het werk zijnde Peter Decker komt ook in zijn rustige dorp weer voor een bizarre moordzaak te staan. Eentje van wel 15 jaar geleden. Als altijd een mooie schets van ook het privéleven van de politieagent, met zijn hechte Joodse familie en kinderen die hij en zijn vrouw door de jaren heen hebben opgevangen. Lekker lezen!

Perfect Kill – Helen Fields (2020)

Het meest bloederige en de naarste ellende tot op heden, het vooralsnog laatste boek in de  Luc Callanach en Ava Turner reeks van Helen Fields, Perfect Kill. Als Callanach in Parijs uitgeleend is aan zijn voormalige werkgever, Interpol, kruisen een aantal zaken van Ava en Luc elkaar. Het is een race tegen de klok om de slachtoffers van mensenhandelaren te redden voor het te laat is. Als de verhaallijn niet al doorliep vanuit vijf eerdere boeken, dan had alle blood & gore me doen stoppen, maar je wilt toch ook weten hoe het afloopt met de personen uit deze reeks.

Perfect Crime – Helen Fields (2019)

Een moordenaar heeft het voorzien op mensen die in hun leven zoveel tegenslagen hebben gekend, dat ze zelf hebben geprobeerd een einde aan hun leven te maken. En de vraag is: als de politie van Edinburgh zich niet om hen bekommert, wie doet het dan wel. En Luc Callenach en Ava Turner vechten niet alleen om de moordenaar te vinden, ze hebben ook het nodige uit te vechten in hun onderlinge verhouding.

Perfect Silence – Helen Fields (2018)

Een jong meisje wordt gevonden langs de kant van de weg, doodgebloed door de vreselijke verwondingen aan haar rug en buik. Al gauw blijkt ze niet het enige slachtoffer te blijven, als bij een tweede jonge vrouw een pop wordt gevonden, die gemaakt is van de huid van het vorige slachtoffer. Luc Callenach en Ava Turner zoeken waar ze maar kunnen naar de daders, of het nu in de zelfkant van de maatschappij is of juist in de hogere echelons, die de rechercheurs het leven flink zuur kunnen maken.

Lieveling – Kim van Kooten (2015)

De vijfjarige Puck verhuist samen met haar moeder naar het huis van een oude, rijke man. En met die verhuizing komt er een eind aan de onschuld van Puck. Vanaf dag één wordt ze slachtoffer van seksueel geweld. Het schrijnende aan het boek is dat het misbruik net zo achteloos verteld wordt als de nieuwe Barbiepoppen die ze krijgt of over de hersenloosheid en desinteresse van haar moeder. Het debuut van Kim van Kooten is heel eenvoudig van schrijfstijl waardoor je het boek in no time uit hebt. Wat langer achterblijft is het nare gevoel van machteloosheid en boosheid om de slechtheid en het egocentrisme van de mensen om Puck heen.

Perfect Death – Helen Fields (2018)

De Frans-Schotse rechercheur Luc Callanach en zijn partner Turner worden voor een reeks van gruwelijke moorden gesteld. Het tempo waarmee de moorden elkaar opvolgen doet hen denken aan een seriemoordenaar, maar de verschillende werkwijzen beamen die stelling niet. En ondanks hun verwoede jacht op de moordenaar, weet de moordenaar ze te onwijken en nog meer ellende te veroorzaken. Meer dan Callanach en Turner ooit konden vermoeden.

Hipsters, baarden, martelaren – Anna Krijger (2017)

Het is best een pittig boek, qua hoeveelheden politiek en qua aantallen invalshoeken van alle personen waar journaliste Anna Krijger mee praat in de drie jaar dat ze met haar man, ook journalist, in Israël woont. En dat doet ze op bewonderenswaardige wijze zonder er heel erg een moreel oordeel over te geven. Een indrukwekkend boek dat ondanks alle politiek, erg toegankelijk geschreven is.